AI Overviews maakt een antwoord niet door één winnende bron te kiezen, maar door brokjes uit drie tot 28 bronnen aan elkaar te plakken. Per claim in het antwoord selecteert AI welke pagina hij voor dát kleine stukje gebruikt. Niet je hele site wordt afgewogen, ook niet je hele pagina. Eén zin per keer. En dan de volgende.
Volgens metingen van Averi citeert 88 procent van de AI Overviews drie of meer bronnen. De langere overviews trekken er tot 28 of meer. Dat verandert wat je site moet doen om mee te doen: niet “het beste totaalverhaal hebben”, maar per claim een citeerbare zin op de juiste plek hebben staan.
Twee soorten zinnen
Lees deze twee zinnen, allebei over hetzelfde bedrijf:
“We staan voor kwaliteit en betrokkenheid, en bedienen al ruim duizend klanten met passie voor het vak.”
“We hebben sinds 2018 ruim 1.200 trajecten begeleid, gemiddeld scoren we 8,7 op klantbeoordelingen in 2024-2025.”
Voor een mens lezen beide goed. De eerste klinkt zelfs warmer.
Voor AI is alleen de tweede bruikbaar. De eerste zin bevat nul verifieerbare claims: niets om aan een vraag te koppelen, niets om als bron terug te plaatsen in een AI-antwoord. De tweede zin geeft een meetbare claim met jaartal en score. Dat is een zin die AI kan plakken in een antwoord met de site als bronvermelding ernaast.
Dat is wat citation density doet. Het meet hoeveel verifieerbare claims er per stuk tekst op je site staan, en hoeveel daarvan direct naast een cijfer, datum of bron staan die AI als anker kan gebruiken. Een goede tekst voor AI heeft een paar harde feiten per alinea. De meeste Nederlandse zakelijke websites halen die dichtheid niet eens op de homepagina.
Waarom Nederlandse sites hier slecht in zijn
Dit ligt niet aan techniek. Het ligt aan stijl en cultuur. Drie patronen die ik bijna elke audit terugzie:
Eén. Vaagheid als brand-strategie. Veel Nederlandse ondernemers hebben jarenlang geleerd dat specifieke claims riskant zijn. Voor je het weet ben je vergelijkbaar, of beloof je iets dat juridisch lastig wordt. Het resultaat: marketingteksten die overal omheen schrijven. Voor AI onbruikbaar.
Twee. De homepagina als visitekaartje, niet als bewijsstuk. Op de homepagina staan vaak emoties en beloftes, terwijl de harde cijfers verstopt zitten op de cases-pagina, in de footer of helemaal niet online. AI scant de homepagina als entiteit-anker. Wat daar niet staat, bestaat voor AI nauwelijks. In de horeca zien we precies dit patroon: 86 procent zit netjes in Google, 17 procent komt terug in AI-antwoorden.
Drie. “Wij” zonder bron. “Wij zijn de grootste, snelste, leukste” zonder peilmoment, telling of vergelijking is voor AI hetzelfde als helemaal niets zeggen. Een claim die je niet kunt onderbouwen, is voor AI geen claim.
Het is geen technische beperking. Het is een schrijfgewoonte die voor menselijke lezers prima werkt en voor AI niet.
Tot slot
Citation density werd tot vorig jaar vooral besproken in AI-research-papers. Sinds Google’s update van 6 mei 2026, waarbij bronlinks dichter bij claims worden geplaatst, is het ook commercieel zichtbaar geworden. Citation density is het verschil tussen “ik weet dat AI ergens een antwoord geeft” en “ik weet dat AI mijn antwoord gebruikt”.
